Διαχείριση Πόνου

Η Ρεφλεξολογία ως προς τη διαχείριση του πόνου, λειτουργεί ανεξάρτητα από την αιτία που προκαλεί τον πόνο.
Στις περιπτώσεις που ο θεράπων ιατρός προτείνει φαρμακευτική ή άλλη αγωγή, η Ρεφλεξολογία λειτουργεί ως add-on αγωγή. Λειτουργεί δηλαδή επιπροσθέτως και συμπληρωματικά για να ενισχύσει την αποτελεσματικότητα των προτεινόμενων αγωγών και να ανακουφίσει από τις παρενέργειες των φαρμάκων.

Σε σχέση με τη φυσιολογία του πόνου, δρα μέσω του νευρικού συστήματος στην τροποποίηση της αντίληψης του πόνου.
Ο Πόνος, ανεξαρτήτως της αιτίας που τον προκαλεί – τραυματισμός ιστού ή νόσημα – μεταδίδεται στον εγκέφαλο μέσω του Νωτιαίου Μυελού ώστε να γίνει η επεξεργασία του βλαπτικού ερεθίσματος και των στοιχείων του, δηλαδή η περιοχή, η ένταση, το είδος και εν συνεχεία να δοθεί η εντολή αντιμετώπισης του πόνου, είτε με απομάκρυνση από την πηγή που τον προκαλεί, είτε/και με την ενεργοποίηση των ενδογενών μηχανισμών αναλγησίας και αντιμετώπισης της “επικείμενης” ιστικής βλάβης.

Πόνος: Ένα δυσάρεστο συναίσθημα που συνήθως προκαλείται από έντονο και καταστροφικό ερέθισμα.
Η Διεθνής Ένωση για τη Μελέτη του Πόνου (IASP) ορίζει τον πόνο ως: «μία δυσάρεστη συναισθηματική και αισθητηριακή εμπειρία που σχετίζεται με πραγματική ή δυνητική ιστική βλάβη ή περιγράφεται με τους όρους μιας τέτοιας βλάβης».
Οι περισσότεροι πόνοι υποχωρούν όταν πάψει το βλαπτικό ερέθισμα. Υπάρχουν όμως περιπτώσεις που ο πόνος παραμένει παρότι δεν υπάρχει ανάλογο βλαπτικό ερέθισμα.
(International Association for the Study of Pain: Pain definition (Retrieved 10 September 2011). Bonica JJ. The need of a taxonomy. Pain 1979;6(3):247-8)

Ο Πόνος διακρίνεται σε δύο κύριες μεγάλες κατηγορίες με βάση τη διάρκειά του.
Τον Οξύ που έχει διάρκεια μέχρι και 3 (ή κατ άλλους 6 μήνες) και τον
Χρόνιο που διαρκεί για περισσότερο από 3 (ή κατ άλλους 6 μήνες).

Ο οξύς πόνος είναι χρήσιμος πόνος. Μας προειδοποιεί ώστε να βρούμε την αιτία του και να την απαλείψουμε. Γι αυτό το λόγο είναι σημαντική και δεν πρέπει να παραβλέπεται η διάγνωση της αιτίας από ειδικό γιατρό. Κανένας πόνος που επιμένει και επανεμφανίζεται δεν πρέπει να παραμένει χωρίς διάγνωση.
Ο χρόνιος πόνος, ο οποίος συχνά διατηρείται ενώ έχει πάψει η αιτία που αρχικά τον προκάλεσε, είναι βλαπτικός πόνος και πρέπει να αντιμετωπίζεται από ειδικούς γιατρούς και επαγγελματίες υγείας. Στη χώρα μας λειτουργούν Ιατρεία Πόνου σε πολλά δημόσια νοσοκομεία.

Ο Πόνος έχει  σοβαρότατη επίδραση στον πάσχοντα και την οικογένειά του, υποβαθμίζει την ποιότητα ζωής και περιορίζει τη δυνατότητα πνευματικής συγκέντρωσης, άσκησης, ατομικής και κοινωνικής δραστηριότητας, την ποιότητα του ύπνου και την ποιότητα ζωής γενικότερα.  Όλα αυτά οδηγούν στο φαινόμενο της κατάθλιψης που είναι η πιο συχνή αντίδραση στο χρόνιο πόνο, ενώ το stress είναι η πιο συχνή αντίδραση στον οξύ πόνο.

Η Διαχείριση του Πόνου στο Clinical Reflexology Centre γίνεται με βάση τα χαρακτηριστικά του πόνου – τη χρονιότητα, το είδος, την ένταση. την ποιότητα και το κατά πόσο επηρεάζει τη λειτουργικότητα και την ποιότητα ζωής του ατόμου καθώς  και τη διάγνωση για την αιτία του πόνου από τον θεράποντα ή τον ειδικό γιατρό.

Με βάση τα παραπάνω, διαμορφώνεται το Ατομικό Σχέδιο Φροντίδας λαμβάνοντας υπόψη τις πραγματικές συνθήκες της ζωής του ατόμου, ώστε να μπορούμε  να καθορίσουμε τα προσδοκώμενα – εφικτά αποτελέσματα, τους χρόνους επίτευξης και τη διάρκειά τους.

Ακριβώς επειδή ο Πόνος είναι πολυπαραγοντικό φαινόμενο, συνεργαζόμαστε με αναισθησιολόγους εξειδικευμένους στον πόνο, ψυχολόγους, φυσικοθεραπευτές και άλλους επαγγελματίες υγείας για τη συνολική αντιμετώπιση του κάθε προβλήματος, με βάση πάντα τις ανάγκες και τις επιθυμίες του κάθε ανθρώπου ξεχωριστά.

Έρευνες για την επίδραση της Ρεφλεξολογίας στον πόνο (ενδεικτικά).